Konie mechaniczne

 
Szybkość i moc samochodów ma ogromne znaczenie dla wielu z nas. Moc w każdym z pojazdów podaje się w określonej i znanej wszystkim jednostce – Koniach mechanicznych (KM). Koń mechaniczny jest jednostką utworzoną w Niemczech w XIX wieku. Powstała na wzór konia parowego, który był wcześniej stosowany w krajach anglosaskich do porównywania mocy maszyn parowych z koniem. Dokładniej, moc 1 KM odpowiadała mocy zaprzęgu z jednym koniem, 2 KM – z dwoma końmi, itd. Oczywiście był to pomiar orientacyjny. Innymi słowy, jest to moc brutto, która była oddawana przez konia z pominięciem strat. Innym skrótem koni mechanicznych jest niemiecki skrót PS (Pferdestärke). W układzie SI, konie mechaniczne zostały zastąpione watami, ale do dziś używane są do określania mocy silników spalinowych. Jeśli moc podaje się na dwa sposoby, to drugi sposób zwykle umieszcza się w nawiasach. Przez wielu uznawany jest on (koń mechaniczny) za główny parametr decydujący o charakterze auta i jego jednostki napędowej.



Im ta ilość jest wyższa, tym auto jest dynamiczniejsze, szybsze, zrywniejsze i zazwyczaj więcej … zużywa paliwa. Przeliczając konie mechaniczne na waty, co robione jest często przy określeniach mocy samochodu, to trzeba przyjąć, że 1KM = 0,74 kW. Co, prócz mocy samochodu ma wpływ na jego dynamikę i najlepsze osiągi? Na pewno jest to średnica koła, szerokość opon oraz przełożenia skrzyni biegów. Za różnicę w osiągach odpowiedzialne są także wszystkie straty zachodzące w całym układzie napędowym naszego samochodu. Co to znaczy? Otóż, moc i moment obrotowy wytworzony w silniku naszego pojazdu przekazywany jest z wału korbowego na koła odpowiednio poprzez: sprzęgło, koła zębate skrzyni biegów, półosie napędowe i łożyska. Wniosek? Im krótszą drogę będzie pokonywać moc z silnika do kół, tym mniejsze będą straty.